Mετάλλαξη
«Αϊ γαμήσου ρε!!!» είπε και έκλεισε το κινητό της. Όλοι οι θαμώνες είχαν μείνει άφωνοι. Μόλις πριν είχε βγει από την τουαλέτα, λίγο αναμαλλιασμένη με σκισμένα τα ρούχα της. Στο πρόσωπο της ένα άγριο ύφος. Δεν ήταν θύμος ούτε θλίψη. Επιτυχία, ικανοποίηση μονό, μια μετάλλαξη. Είχε σουλουπωθεί, είχε μαζέψει κάπως τα ρούχα της, είχε πλύνει το πρόσωπο και το στόμα της και είχε γελάσει δυνατά να την ακούσει όλο το μαγαζί. Βγήκε με αέρα, με αγριάδα σα να έλεγε σε όλες «πολύ θα θέλατε να είστε εγώ». «Πάμε» είπε στη φίλη της που τη κοίταζε φοβισμένη. Τα στοπ του αμαξιού μπροστά τον έκαναν να πατήσει απότομα τα φρένα. Μόλις που δεν τράκαρε. Ξύπνησε από την «ύπνωση» του. Κοίταξε γύρο του το δρόμο. Αττική οδός… ούτε καν θυμόταν πως βρέθηκε εκεί. Ξεκίνησε να πάει με έναν φίλο του σε ένα μπαράκι. Στο μυαλό του όμως είχε πάλι εκείνη. Ένιωθε βλάκας που ασχολήθηκε μαζί της. Ένιωθε ένα τίποτα. Ο θύμος του τον κυρίευε. Ήθελε να ξεσπάσει, να βρίσει. Ο κόσμος του είχε κλονιστεί. Εκείνες τις ώρες ένιωθ...