Αναρτήσεις

Μάλλον τυχερό.

Oι περισσότερες θα σκεφτούν ή καλύτερα με αυτό το ύφος του "άντε καλέ" θα πουν  πως δεν είμαι διόλου ντροπαλός και πως δεν υπάρχει περίπτωση να συμβαίνει σε μένα κάτι τέτοιο. Αντιθέτως θα εκφραστούν σα να έχω την μεγαλύτερη άνεση μαζί τους στην ομιλία και στην αποπλάνηση καλύτερα. Θα ήθελα και 'γω να το πιστέψω ή να το δω αλλά μάλλον επειδή δεν ξέρουν τι σκέφτομαι και δεν παρατηρούν τα πάντα ξεκάθαρα δεν το βλέπουν. Όποιος μπορεί να παρατηρήσει καλά, καταλαβαίνει ότι μόνο θάρρος δεν έχω τουλάχιστον στην αρχή. Ίσως μετά την γνωριμία ή και λίγο παραπέρα να χάνω την ντροπή μου και να ξεφεύγω. Όμως το μεγάλο βάσανο είναι αυτή η αρχή αυτό το πρωταρχικό ξεπέρασμα του εαυτού που χρειάζεται για να κινηθείς παραπέρα. Από την άλλη βέβαια ίσως και πάντα να ήμουν τυχερός και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να μην χρειαζόμουν να βρεθώ σε μια κατάσταση που να τα κάνω όλα μόνος. Ή μήπως δημιουργούσα καταστάσεις που θα υπερπηδούσαν τα πρώτα εμπόδια. Εδώ μπορεί κανείς να πει ότι μάλλον αυτ...

Ένα Σάββατο στην παραλία

πρέπει να τους φάνηκε ότι δεν ήταν καλός ο καιρός και αυτό το Σάββατο η ήταν μισοάδεια. Ήπια τον καφέ συνήθως και διάβασα μια ιστορία ακόμα. σαμαρά να δοκιμάσω τα νερά. αποφάσισα κάνω την ίδια περίπου διαδρομή με τα πόδια. η παραλία είναι αρκετά μεγάλη ίσως ένα ή και δύο χιλιόμετρα, όμως κανείς σχεδόν ποτέ δεν την απολαμβάνει πέρα από τα πρώτα διακόσια τριακόσια μέτρα. είμαστε ομαδικό ών και δεν προτιμάμε εύκολα τα μοναχικά. καιρό όμως τώρα κάθομαι εδώ μόνος χαιρετώντας κανένα φίλο που και που όταν αποφασίσει να εμφανιστεί το μεσημέρι που είναι ήρεμα στην παραλία.

Πάλι όνειρεύομαι

Περπατώ σε ένα δωμάτιο. Είναι ένα αρχοντικό σπίτι αρκετά παλιό αλλά περιποιημένο. Το πάτωμα μικρά μαύρα άσπρα τετραγωνάκια, σαν μια απέραντη σκακιέρα. Ενώνεται με ακόμα ένα δωμάτιο με μια τεράστια σαν καμάρα από αυτές που μοιάζουν περίτεχνα σκαλιστές στις άκρες τους και στις γωνίες τους. Σαν να έχω μπει σε άλλη εποχή αλλά ταυτόχρονα βρίσκομαι στο σήμερα. Βλέπω το άλλο δωμάτιο σχεδόν ολόκληρο, στα αριστερά μου μεγάλα παράθυρα με μεγάλα τετράγωνα τζάμια, αφήνουν το μάτι να ευχαριστηθεί τη θέα. Και ένα περβάζι μπροστά τους να θες να καθίσεις ώρες εκεί και να παρατηρείς αυτή τη θέα. Μα τι θέα; Πρέπει να είναι κοντά στην άνοιξη στο τέλος του χειμώνα. Είναι μάλλον σε κάποια πλαγιά όχι πολύ ψηλά, κάτω μακριά είναι μια πόλη και μπροστά της θάλασσα απέραντη. Εδώ κοντά δέντρα, φυλλωσιές, ένα δάσος που ξεχύνεται μέχρι τις αρχές τις πόλης. Εμείς είμαστε πιο ψηλά όμως από όλα. Τα δωμάτια είναι ζεστά, τα μεγάλα καλοριφέρ και ένα τζάκι που καίει στο άλλο δωμάτιο φροντίζουν για τη θερμοκρασία να είνα...

Εκδρομή

Η διαδρομή μέχρι το ξενοδοχείο κρατούσε περίπου μια ώρα. Ο δρόμος καθαρός χωρίς κίνηση άφηνε το αμάξι να τρέξει ελεύθερα. Μόνο οι στροφές μέχρι να ανέβουν έκοβαν την φόρα. Είχε καιρό να τον δει και δεν  μπορούσε να ξεκολλήσει το βλέμμα της έστω και πλαγίως από πάνω του. Την πρόσεχε και καταλάβαινε το ύφος της. Παρατηρούσε που κάθονταν άβολα στη θέση της και τα μάτια της πολλές φορές τα έπιασε να τον κοιτούν χαμηλά. Μια δυο φορές μάλιστα την έκανε να κοκκινίσει και ίσως να ντραπεί ρωτώντας τη αιφνιδιαστικά, τι κοιτά εκεί κάτω. Εκείνη θα κοκκίνιζε και θα απαντούσε πως όχι δεν κοιτά τίποτα και μάλλον τυχαία θα ήταν.  Δεν τον έπειθαν οι απαντήσεις της, αλλά δεν ήταν η ώρα ακόμα για κάτι περισσότερο. Του άρεσε να τη βλέπει να βασανίζεται.Το έβλεπε πάνω της το αισθάνονταν, ή μπορεί εν τέλει να ήταν και η φαντασία του. Στο μυαλό του πέρασαν σκέψεις και εικόνες με εκείνη να του ορμά στη μέση του δρόμου, να ανοίγει το παντελόνι του και του προσφέρει ό...

Ρεύματα

Μια βουτιά ακόμα στα καθαρά νερά, σ αυτό το απέραντο γαλάζιο, για να νιώσει όλη αυτή τη δροσερή αίσθηση να κατακλύζει το κορμί της. Πάτησε στη μαλακή άμμο και κατευθύνθηκε στην παραλία. Ο ήλιος πίσω της αν και ακόμα έκαιγε με τις ακτίνες του, κατέβαινε στο βασίλεμα του και αυτό το κόκκινο της ατμόσφαιρας έκανε το μαυρισμένο της δέρμα σχεδόν να λαμπυρίζει. Η παραλία σήμερα, μια καθημερινή, πάλι έρημη με καμιά πιθανότητα να την επισκεφτεί κάποιος άλλος. Γι αυτό και είχε περάσει πάλι το απόγευμα της γυμνή. Όσο ο απογευματινός ήλιος έκαιγε τα λιγοστά πεύκα στο πίσω μέρος της παραλίας πρόσφεραν μια δροσερή ατμόσφαιρα πάνω στη μαλακή άμμο που την έκαναν να θέλει να περάσει όλες τις ώρες της εκεί. Το γυμνό κορμί της άρχισε να ξεπροβάλει μέσα από τα γαλανά νερά και σιγά σιγά να φτάνει στην ζεστή ακόμα άμμο. Το νερό κυλούσε ανάμεσα της με ένα γαργαλιστικό παιχνιδιάρικο τρόπο. Εκεί που μαλακά απλώνονταν το κύμα της θάλασσας στάθηκε, γονάτισε με ένα παιχνιδιάρικο ύφος. Κοιτώντας μπροστά της άρ...

Σταγόνες

Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά. Η ζέστη σχεδόν αφόρητη και η τυχαία βροχή το μεσημέρι την κάνει να τρέχει στη μέση του δρόμου μήπως προλάβει να μη βραχεί. Όμως η βροχή γίνεται μπουρίνι και δεν συγχωρεί απροσεξίες. Σταματά το περπάτημά της σε μια γωνιά καθώς η βροχή έχει περάσει μέχρι τα εσώρουχά της. Νιώθει τις σταγόνες να κυλάνε στο κορμί της καθώς περιμένει τη βροχή να σταματήσει για να συνεχύσει. Τα σανδάλια της μουσκεύουν τα πόδια της που ακόμα τα πιάνει η βροχή. Κοιτά γύρω της μήπως την βλέπει κανείς, το άσπρο φόρεμά της έχει γίνει σχεδόν διάφανο αλλά ευτυχώς όλοι έχουν μαζευτεί. Τα αμάξια λιγοστά στη περιοχή και δεν το σκέφτεται καθόλου. Ένα δροσερό αεράκι ακολουθεί τη βροχή που την κάνει προς στιγμή να φοβάται πως θα κρυώσει. Όμως το δροσερό σιγά σιγά το διαδέχεται το θερμό ρεύμα της εποχής. Σε λίγο συνεχίζει την διαδρομή της Ενώ την στεγνώνει ο αέρας αργά νιώθει ακόμα αυτές τις σταγόνες να την χαϊδεύουν. Τις αισθάνεται να κατεβαίνουν αργά αργά από τη κοιλιά και να τη γ...

Ραντεβού στη πόλη

Η αστάθεια του καλοκαιρινού καιρού ίσως να δημιούργησε και αστάθειες στα θέλω της όταν μια φίλη απλά της πρότεινε την φευγαλέα περιπέτεια. Ήθελε ηρεμία στη ζωή της αλλά όλο αυτή η κατάσταση του ξαφνικού κρύου και της ζέστης την αναστάτωνε μέρες τώρα. Η πρόταση φαινόταν να μην είναι η καλύτερη αλλά αυτό είχε προς το παρόν. Στο κάτω κάτω σκέφτηκε πως πάντα μπορεί να μαζευτεί και να γυρίσει πίσω Φόρεσε ένα ριχτό ανάλαφρο φόρεμα. Η ζέστη σήμερα ήταν αποπνικτική, μάλλον δεν ήταν η καλύτερη για περιπέτειες αλλά η περιέργεια είχε ήδη ανάψει στο μυαλό της άτακτες σκέψεις. Μεσημέρι προς απόγευμα και τα πλακόστρωτα της πόλης ζεμάταγαν, ένιωθε την θερμοκρασία να ανεβαίνει από το έδαφος και να την χαϊδεύει προκλητικά ανάμεσα στα πόδια της διαπερνώντας το φόρεμά της φτάνοντας σε όλο της το κορμί. Έφτασε στο σημείο που ήταν να συναντηθούν. Δεν είχαν μιλήσει πολύ και δεν ήξερε τι ακριβώς να περιμένει. Δεν ήθελε να αρχίσουν όμως τις γνωριμίες και τα βιογραφικά, άλλωστε θα χάλαγε η περιπέτεια. Ένιω...